logo

Είναι τελικά η Κουμαριά επικίνδυνη για τα μελίσσια;

Τα μελίσσια στην κουμαριά
Καρποί Κουμαριάς

Καρποί Κουμαριάς

Τον Οκτώβριο του 2014 αποφάσισα μετά φόβου ψυχής να μεταφέρω 30 παραφυάδες περίπου στη Κουμαριά στις πλαγιές του Κάτω Ολύμπου. Γράφω ‘μετά φόβου ψυχής’ διότι φίλοι και πιο παλιοί μελισσοκόμοι επέμεναν ότι η Κουμαριά θα δημιουργούσε πρόβλημα στα μελισσοσμήνη μου εξ’ αιτίας τις υψηλής περιεκτικότητας σε υγρασία στο μέλι και φυσικά λόγω της εποχής θα ήταν πολύ δύσκολο να αποβάλουν αυτή την υγρασία και να σφραγίσουν τα μέλια με αποτέλεσμα αυτά (τα μέλια) να ξινίσουν κάποια στιγμή με όλα τα ολέθρια αποτελέσματα που θα ακολουθούσαν (μούχλα στις κερήθρες, φούσκωμα των κεριών λόγω του βρασμού, νοζεμίαση κλπ). Ακούγεται λογικό τι όμως συμβαίνει στην πραγματικότητα;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Κουμαριά είναι ένας πολυετής θάμνος με ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που είναι ο αργός μεταβολισμός του και που στη πράξη αυτό σημαίνει ότι την εποχή της ανθοφορίας θα συναντήσεις πέρα από τα άνθη, καρπούς ώριμους και άγουρους που είναι από την περσινή ανθοφορία. Η ανθοφορία διαρκεί ανάλογα με την περιοχή και το μικροκλίμα από Οκτώβριο έως και τέλος του Χειμώνα και η μελιτοφορία δεν επηρεάζετε από παγωνιές και βροχές. Το τέλειο φυτό λοιπόν για τον μελισσοκόμο. Ένα βασικό μειονέκτημα όμως που έχει αυτό το φυτό είναι η υψηλή περιεκτικότητα του νέκταρος σε νερό όπως ήδη έχω αναφέρει.

Άνθη κουμαριάς

Άνθη κουμαριάς

Η επιλογές ήταν περιορισμένες με τις παραφυάδες ή έπρεπε δηλαδή μετά τον πολύτιμο κισσό (ανθοφορία Σεπτέμβριος) να τα μεταφέρω κάπου για ξεχειμώνιασμα και να αρχίσω τροφοδοσία στερεάς τροφής από νωρίς ή να τα μεταφέρω στη Κουμαριά.

Τελικά το τόλμησα. Αρχές Οκτώβρη οι καλά γονεμένες παραφυάδες από τον Κισσό μεταφέρθηκαν σε περιοχή υψομέτρου 300 μέτρων περίπου όπου δειλά δειλά είχε αρχίσει να ανθίζει το Κούμαρο. Τις πρώτες ημέρες υπήρχε συλλογή γύρης και συνέχισε το γώνιασμα, κάπου όμως προς στα τέλη Οκτώβρη που η ανθοφορία ήταν στο μέγιστο ξεκίνησε το μεγάλο πάρτι. Για να καταλάβει κάποιος τι εννοώ κάποια στιγμή έχασα την αίσθηση του χρόνου και πίστευα ότι είχε έρθει η Άνοιξη. Η δραστηριότητα των εργατριών ήταν τέτοια που μόνο την Άνοιξη μπορείς να να δεις κάτι τέτοιο. Η Βασίλισσες από τις περισσότερες παραφυάδες σταμάτησαν να γεννάνε και και οι εργάτριες τοποθετούσαν όπου έβρισκαν το μέλι, το οποίο μέλι είναι όντως με μεγάλη περιεκτικότητα σε υγρασία. Αν κάποιος ‘τινάξει’ τις κερήθρες θα δει το μέλι να στάζει σαν νερό, πραγματικά δύσκολο να γίνει η αφύγρανση του από τις εργάτριες εάν δεν έχουμε παρατεταμένη καλοκαιρία βαθιά μέσα στον Νοέμβριο.

Αφού λοιπόν τρύγησα τις παραφυάδες στις οποίες είχα τοποθετήσει πάτωμα και γεύτηκα επιτέλους το ‘απόλυτα πικρό’ μέλι κουμαριάς μετέφερα τα μελίσσια αυτά, εκτός ενός, στο τελικό μέρος όπου θα ξεχειμώνιαζαν με γεμάτα τελάρα θρεπτικού μελιού και ανανεωμένους πληθυσμούς.

Τα μελίσσια στην κουμαριά

Τα μελίσσια στην κουμαριά

Τι παρατήρησα τι προτείνω:

  • Εάν υπάρχει κοντά σας Κουμαριά, μην το σκέφτεστε καθόλου
  • Το μελί κουμαριάς (εάν μας επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες) είναι ένα καλό έσοδο στο τέλος της μελισσοκομικής περιόδου και όσο και εάν ακούγεται περίεργο υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που λατρεύουν το πικρό
  • Το μέλι Κουμαριάς είναι ιδιαίτερα θρεπτικό για μέλισσα και άνθρωπο αλλά θέλουν προσοχή τα μέλια που θα μείνουν στον εμβρυοθάλαμο για να μην ξινίσουν, εκτός και εάν έχουμε χαμηλές θερμοκρασίες το φαινόμενο αυτό περιορίζεται ενώ ταυτόχρονα καταναλώνετε από την μέλισσα

Natural.gr

  • Share

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.